۱۳۸۲ فروردین ۲۱, پنجشنبه

SARS

اخبار بد: به نظر نمياد سير SARS کند بشه. اين رو يه نفر از CDC گفته. هشت مورد مشکوک در BC ديده شده اند که به نظر مي رسه گسترش بيماري در کانادا محدود به تورنتو نيست. امروز 30% پروازها در فرودگاه هنگ کنگ لغو شد. آمار مبتلايان: 2722، مرگ: 106. براي ديدن نقشه جديد گسترش بيماري اينجا کليک کنيد.
خبر خوب: آونتيس رده هاي سلولي رو براي مطالعه روي SARS در اختيار NIH قرار ميده.
نامه اي از آسمان

آقاي عزيز،
با نهايت تاسف به اطلاع ميرساند دختر جواني از آشنايان شما که نامه ضميمه در جيبش پيدا شد، روز سه شنبه همراه والدينش بر اثر حمله گروهي از نئونازيستها کشته شد. به ضميمه نامه به نشاني روي آن برايتان ارسال مي شود.
من وظيفه دارم تسليت دولت آلمان را به دليل اين پيشامد ناگوار به شما ابلاغ کنم.
روابط عمومي اداره پناهندگان
مارلن کرپال


عمو جان سلام،
حال شما چطور است؟ خاله خوبند؟ ما همه خوبيم. بابا بالاخره ماشين خريد. سگمان هنوز توله هايش را نزاييده است.
الان جلوي تلويزيون نشسته ام و اين نامه را برايتان مي نويسم. تلويزيون بچه هاي عراقي را نشان مي دهد که با چشمهايي مملو از حسرت و ترس به دوربين نگاه مي کنند. گرچه شايد نهايت پستي باشد، ولي من از اينکه کنار پدر و مادرم نشسته ام و جاي نوجوانهاي هم سن و سال خودم در عراق نيستم، خوشحالم.
از وقتي به خاطر دارم (و حتي قبل از آن) مشغول رفتن از جايي به جايي بوده ام. مامان مي گويد در زمان تولد زردي داشته ام. براي همين مرا از زايشگاه با آمبولانس به يک بيمارستان اطفال برده اند. چهار ساله بودم که مرا از مهد کودکي که خيلي دوست داشتم برداشتند و جاي ديگري بردند. من لاغر شده بودم و مامان مي گفت به خاطر اينست که سر ناهار بهمان موز نمي دهند. مرا به مهد کودکي برد که سر ناهار موز مي دانند و لي تنهاي تنها بودم. آب و هواي شهري که زندگي مي کرديم خيلي بد بود. تابستانها آنقدر گرم مي شد که مي شد روي کاپوت ماشينها تخم مرغ نيمرو کني. بابا انتقالي گرفت و به شهر ديگري رفتيم. بعدش بابا با رئيسش اختلاف پيدا کرد. مي خواستند يک کثافت کاريهايي بکنند که بابا مخالف بود. وقتي بابا را از سرکار اخراج کردند، همه چيز را فروختيم و آمديم آلمان. اول اردوگاه بوديم. بعد وضع بهتر شد و آمديم اينجا پيش فاميلهايمان در هامبورگ. بقيه را هم که خودتان مي دانيد...
عموي عزيز، شايد ديگر به نظرتان برسد که مهاجرتهاي من تمام شده و حالا که ماشين خريديم، دورترين جايي که خواهيم رفت سوييس است. ولي اينبار فرق مي کند. من ديگر نه زردي دارم و نه موز با ناهارم مي خواهم، نه از آب و هواي گرم گريزانم، نه بابا از سرکار اخراج شده. اينبار مي خواهم بدانم آيا پاياني براي اين هجرتها هست يا نه؟ مي خواهم جايي باشم که چشمهاي بچه هاي عراقي را نبينم بدون اينکه کاري از دستم برآيد. مي خواهم نگران اين نباشم که فردا بمبها بر سر مردم کدام گوشه دنيا فرود مي آيند. آيا چنين جايي سراغ داريد؟
به همه سلام برسانيد.
دختر کوچک شما، س.
*****
1- اين داستاني نبود که قولش رو داده بودم. اين خودشو زد تو صف!
2- بين اينهمه SARS يه داستان هم عالمي داره، نه؟
3- دوست عزيز من مجهول الهويه -که براي خيليها ديگه معلوم الهويه شده!- کار جالبي کرده. يعني يه فهرست از جديدترين داستانهاي وبلاگي درست کرده و به داستانها امتياز هم ميده. حتماً سر بزنيد.

۱۳۸۲ فروردین ۲۰, چهارشنبه

Breaking news: واقعاً کار صدام تموم شده؟

Wanted!

تصوير کورونا ويروس احتمالي عامل SARS رو مشاهده مي فرماييد. کش و قوس سازمان بهداشت جهاني با چينيها ادامه دارد. خيليها از چين بخاطر عدم شفافيت در گزارشهاي مربوط به SARS بخصوص در شروع اپيدمي انتقاد ميکنند. تا هشت آوريل 2671 بيمار و 103 مرگ گزارش شده. اينجا کليک کنيد تا نقشه جديد آلودگي رو ببينيد. مشکل تستهاي تشخيصي همچنان اينه که مثبت شدنشون به احتمال قوي نشانه بيماريه (اختصاصي هستند) ولي وقتي منفي هستند ارزش زيادي ندارند (حساس نيستند).
اخبار بد:رويتر گزارش ميده که SARS وضعيت بد شرکتهاي هواپيمايي به دليل جنگ عراق رو بدتر مي کنه. دوتا خبر بد هم براي دکترها هست: براي اولين بار در امريکا يه کارمند بهداشتي مسئول مراقبت از بيمار SARS احتمالاً بيمار شده و در تايوان درآمد بيمارستانهايي که مريض SARS دارند، بدليل ترس مردم، 30-20 درصد کم شده. خبر خوب براي دکترها هم اينه که سنگاپور و هنگ کنگ به معدن مقاله نوشتن تبديل شده و پزشکاي چيني که اولين موارد رو پيدا کرده اند تبديل به قهرمان ملي شده اند. در سنگاپور مراسم اعتراف کليساي کاتوليک بدليل احتمال سرايت بيماري در فضاي بسته و کوچک اعتراف گيري لغو شده.
خبر -احتمالاً- خوب: اين منحني موارد جديد رو اين زير ببينيد:



به نظر مياد سير گسترش بيماري کند شده. البته چون هنوز آدمهايي که سوادشون بيشتره (!) در اين مورد چيزي نگفته اند، من بيشتر پافشاري نمي کنم.
براي حرفه ايها: اين شماره LANCET يه مقاله در مورد کوروناويروس SARS همراه دوتا commentry جالب داره. نگفتم آسياي جنوب شرقي داره بهشت مقاله نويسي ميشه؟!

۱۳۸۲ فروردین ۱۹, سه‌شنبه



اين تصوير گسترش نسبي SARS رو نشون ميده. رنگ قرمز نقاط اصلي اپيدمي و رنگ سبز موارد معدود و تک گير رو نشون ميده. براي شرح بيشتر تصاوير و خواندن داستان پراکنده شدن اپيدمي روي شکل کليک کنيد. خبر جديد احتمال راههاي سرايت جديد از طريق حشراته. وحشت از انتشار بيماري هند رو هم گرفته، گرچه هنوز موردي گزارش نشده و اولين موردشون عفونت گلو از کار در اومده. دست آخر درد و دلهاي اين خانواده کانادايي رو بخونيد که بدليل ابتلا به SARS باهاشون مثل هيولا برخورد ميشه. کاناداي قرن 21 يا اروپاي قرون وسطي؟
گزارش SARS

خبرهاي بد: اپيدمي ادامه دارد. دهمين مرگ در کانادا نشان مي دهد احتمالاً هنوز به قله اپيدمي نرسيده ايم. بيشترين تعداد موارد جديد هنوز از هنگ کنگ مي رسند. در سنگاپور يک گروه 29 نفري از کارکنان يک بيمارستان با هم مبتلا شده اند. مناطق اصلي درگير هنوز همانها هستند (گزارش اول همين وبلاگ را ببينيد.) سه تست تشخيصي تا بحال پيشنهاد شده اند که هر سه مشکلاتي دارند که مانع استفاده وسيع از آنها ميشود. آخرين آمار مبتلايان: 2601 مبتلا و 98 مرگ. پزشکان و متخصصين ميتونند اين مقاله جديد New England J Med رو در مورد اپيدمي مطالعه کنند. اين مطالعه نشون ميده تعداد زيادي از مبتلايان کارکنان بهداشتي بودند و همه مبتلايان تب داشتند.
خبرهاي خوب: مثل اينکه آش خيلي شور بود. مسئولين وزارت بهداشت بالاخره رضايت دادند که اطلاع رساني و قرنطينه بيماران مشکوک را انجام دهند. کاچي به از ...!
از دوست عزيزي که لينک html روزنامه ايران را در کامنتها گذاشتند تشکر ميکنم. گرچه هنوز اين سيستم فونت و user defined به نظرم کمي ناسزا دارد!

۱۳۸۲ فروردین ۱۸, دوشنبه

گزارش SARS


هنگ کنگ زير سلطه اپيدمي

خبرهاي بد: شرايط بعضي از کشورهاي آسياي جنوب شرقي بي شباهت به شرايط جنگي نيست. KLM پروازهاش رو کم کرده و احتمال ورشکستگي بعضي از شرکتها و هتلها وجود داره. گرچه اپيدمي به نفع داروخانه ها و سوپر مارکتها بوده. با دو مورد مرگ جديد در هنگ کنگ، يکي در کانادا و دوتا در سنگاپور، تعداد کل مرگها به 98 رسيده. اوضاع در مالزي هم بدتر شده و 7 مورد جديد گزارش شدند. مالزي در مورد بازگشت اتباعش به کشور در صورت داشتن علايم بيماري سختگيري ميکنه. استراليا پروتکل جديدي تدوين کرده که طبق اون SARS جزو بيماريهاي قابل قرنطينه طبقه بندي ميشه. اين در حاليه که مدير کل محترم کنترل بيماريهاي وزارت بهداشت ايران اظهار نظر کرده اند که هيچ نيازي به کاري نيست (روزنامه ايران يکشنبه 17 فروردين، صفحه 4. اين سيستم pdf افتضاح روزنامه ايران هرگونه لينکي رو غير ممکن ميکنه!) و هروقت WHO اعلام کنه ما دست به کار ميشويم! اين غفلت در شرايط فعلي دنيا و گسترش سريع بيماريها از راه مسافرت هوايي واقعاً جالبه. به هر حال WHO وقتي کشوري رو منطقه خطر اعلام مي کنه که مواردي از بيماري و مرگ ديده بشه. طبق شنيده ها و مطالب اعلام شده فعلاً مبادي ورودي ايران در مورد ورود اتباع کشورهاي آلوده يا مسافران هيچ مقرراتي اعمال نمي کنند.
خبرهاي خوب: علي رغم خبر ديروز بخش فارسي BBC (اين خبر رو در سايت انگليسي نديدم) مبني بر کند شدن سير انتشار بيماري و اظهار نظر يک کارشناس سازمان بهداشت جهاني در مورد احتمال فروکش کردن اپيدمي در گواندونگ، هنوز بعد از اظهار نظر Heymann در مورد احتمال ايجاد يک تست مناسب تشخيصي در "هفته هاي آينده" خبري که بشه بهش گفت "خبر واقعاً خوب" نداريم.

۱۳۸۲ فروردین ۱۷, یکشنبه

SARS-1

از اين به بعد تو گپ هر روز اخباري در مورد اين اپيدمي جديد داريم. گرچه هنوز رسماً هيچ موردي تو ايران گزارش نشده، با اين نظام مراقبت و مرزهاي ولنگ و باز حتماً به زودي زيارتشون مي کنيم. راه مقابله با يه اپيدمي اول هشياريه!
SARS چيه؟ اين حروف مخفف Severe Acute Respiratory Syndrome هست که مفهومش نشانگان حاد شديد تنفسيه. علامت اصلي (جديدترين تعريف سازمان بهداشت جهاني) تبه. پس هر کسي که تب بالا، سرفه يا تنگي نفس و سابقه تماس با فرد مبتلا يا مسافرت به مناطق آلوده داره بايد سريعتر به پزشک مراجعه کنه. اشکال عمده اين اپيدمي جديد اينه که ميتونه کشنده باشه و هنوز درمان نداره. راه انتقال تماس چهره به چهره (مثل ساير سرماخوردگيها) است و مي شه با رعايت بهداشت فردي جلوي انتقال رو تا حدي گرفت.
تا بحال (5 آوريل) مناطق اصلي آلوده اينها بودن: کانادا (تورنتو)، سنگاپور، چين (گوانجونگ، شانگزي)، هنگ کنگ، تايوان، ويتنام (هانوي). با اينحال موارد بيماري محدود به اين مناطق نبودند. 2416 مورد تا 5 آوريل وجود داشته اند که 89 تاشون مردند. بيشترين آلودگي مربوط به چين بوده (1220 بيمار و 49 مرگ). در هنگ کنگ 800 مورد (20 مرگ)، امريکا 115 مورد (بدون مرگ)، سنگاپور 101 مورد (6 مرگ) و کانادا 74 مورد (7 مرگ) گزارش شده. امريکاييها موارد مشکوک رو هم گزارش مي کنند واسه همين آمارشون نسبتاً بالاست. اروپا و استراليا تازه به زنجيره SARS پيوستند. اطراف ما هيچ موردي هنوز گزارش نشده که البته ميتونه به دليل ضعف گزارش دهي منطقه باشه.
آخرين اخبار: چينيها و سازمان بهداشت جهاني به دنبال علت بيماري. (+)
SARS به شدت به توريسم در آسيا ضربه ميزند. (+)
سازمان بهداشت جهاني: سفر به هنگ کنگ و گوانجونگ در چين را اگر اضطراري نيست به تعويق بيندازيد.(+)
*****
از جنگ: خاطرات جيم ميور از آخرين سفر کاوه گلستان:



وبلاگ استوارت که همراه گلستان و ميور بوده در باره شمال عراق. البته بخاطر سانحه پيش اومده مدتيه نمينويسه.
*****
داستان؟ پس فردا...

۱۳۸۲ فروردین ۱۱, دوشنبه

يه وبلاگ راس راسکي!

يه تعداد از خواننده هاي ما پيش خودشون ميگن اين وبلاگه يا کتاب داستان! براي همين واسه اونايي که حوصله داستان خوندن ندارن يا مطالب کوتاهتر رو ترجيح ميدن امروز يه سري لينک و مطلب کوتاه دارم.
اينجا ميتونين کاريکاتورهاي سياسي Clay Bennet رو ببينين که چندتاشون هم برنده جايزه پوليتزر 2002 شدن. اينجا يه گروهي جمع شدن و معتقدند اخباري رو منتشر مي کنن که معمولاً خبرگزاريها بهش اهميت نميدن. اين بار يه تحليلي دارن که هدف بعدي حمله امريکا ايرانه. بعضي از استدلالهاشون هم بيراه نيست. اين وبلاگ رو که گزارش لحظه به لحظه جنگ ميده ديگه همه ميشناسين. "عراق متر" هم يه کم تغيير کرده و اطلاعات جديدي اضافه کرده. اين سايت هم تعداد کشته هاي غير نظامي عراق رو ميشماره. اين هم مقاله اي از کسي که ادعا ميکنه رفته بوده عراق بر ضد جنگ تبليغات کنه و اونجا فهميده بيشتر مردم طرفدار جنگند! راستي ديدين حق داشتم که گفتم جنگ واسه وبلاگ نويسها اومد داشته؟
خوب نظرتون چيه؟ اگه همون داستانهاي خودم رو (اولي، دومي، سومي، چهارمي) بنويسم اعصابتون راحتتر نيست؟
نامه اي از کانادا

سلام دوست من،
ساعت 7:45 عصر یکشنبه است. الان که اینجا هستم هنوز درست نمیدونم که خوشحالم ، نیستم ، نمیدونم. البته فکر میکنم هنوز برای داشتن یه حس کامل زود باشه.
در مورد اینجا هم هنوز جمع بندی کاملی ندارم. همین فقط که زندگی اینجا میتونه گوسفندی باشه، میتونه با آزادی کامل باشه، هر چیزی که خود آدم بخواد. اما اونی که من دیدم از زندگی دوست های قدیمی یا بهتر بگم، آشنا های غریبه یه کسی، از یه جای دیگه، داره اینا رو راه میبره. در مورد همه نمیگم. تجربه جمعی ندارم ولی (يه عده) تو این موج دارن برده میشن! من راستش هیچ کدوم رو نمی فهمم. باز هم میگم، همه دارن خونه میخرن، ماشین لازم دارن، کارشون رو نباید از دست بدن، وفتی خرید میکنن برچسب قیمت رو حتما نگاه میکنن، سر ساعت 7:30 باید فبلم "دوستان" رو که خیلی خنده داره و خیلی جالبه و خیلی چیز های دیگه ببینن، آخر هفته بار میرن و بال مرغ خیلی تند میخورن. همه این کار و میکنن و بقول فروید فکر میکنن این ها رو خودشون انتخاب کردن. من اصلا نمیخوام بگم من روشن فکرم ولی راستش هیچ کدوم حرف هم رو نمی فهمیم.
از طرف دیگه میتونید هیچ کدوم از این کار ها رو نکنید. البته اجتماع ایرونی ها رو اون وقت باید ندیده بگیرید چون پشت سرتون یه عالمه حرف میزنن. اما میتونید که ندیده بگیرید. چیزی که اینجا خیلی فراوون و زیاده تنهائیه. تنهای تنها. آدم میتونه بمیره و هیچ کس نفهمه. دیشب رفته بودیم بار که آداب بال مرغ رو به جا بیاریم. بعد از اون، من به بچه ها گفتم میخوام برم و دور محوطه، که نسبتا هم بزرگ بود، بدوم. فکرنمی کنم هیج کدوم لذت دویدن دور یک محوطه بزرگ رو که پر از درخت باشه و اسفالت خوبی هم داشته باشه رو بفهمن! اما جالب اینجا بود که بجر دوست های عزیز من، هیج کس دیگه حتی به من نگاه هم نمیکرد. اگر میخواستم میتونستم تا صبح بدوم بدون اینکه کسی بگه خرت به چند. انقدر تنهائی، فکر کنم من رو یه خورده بترسونه.
باز برای همه جیز ممنونم. مراقب خودتون باشید. قربان شما...

از تمام دوستان عزيز بخصوص اونايي که اونور آب هستند تقاضا ميشود نظر بدهند!