۱۳۸۱ مرداد ۲۹, سه‌شنبه

دوکعلي: "اگر از من بپرسند خوش شانس ترين کشور در دنيا کدومه حالا ديگه جوابشو ميدونم و ميگم مکزيک. از اين مردم خوش شانس تر وجود نداره. فاصله بين بهشت و جهنم رو (يا همون پل صراط!) در يک چشم به هم زدن با رد شدن قانونی يا غير قانونی از مزر مشترک با آمريکا طی ميکنند. قربونش برم همه جا (حداقل کاليفرنيا رو ميدونم) هم ميتونند به زبون خودشون صحبت کنند. سريع هم مثل موجودات تک سلولی توليد مثل ميکنند. قيافه ها از يک کيلومتری مشخصه . برای تشخيص از نظر تيپ , هم هرکس با رکابی سفيد يا عرقگير سفيد توی خيابون ديديد بدونيد مکزيکيه. کارشون اونقدر درسته که پشت هر فرم اداره مهاجرت رو که نگاه ميکنی مطالب انگليسی به زبان اسپنيش هم اومده ! برای هموطنان (يا برادران !) اسپانيايی زبان ! حتی برای امتحان رانندگی شهر هم سوالات به زبان اسپانيايی هست... ميخام بگم حتی برای امور دولتی و اجتماعی زبونشون کاملا به رسميت شناخته شده. دختراشون از سن 15 سالگی ازدواج ميکنند ! ميخاد قانون کاليفرنيا 18 سال باشه , ميخاد نباشه ميگن مال خودمونه ! خلاصه حال ميکنند ديگه... "

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر

نظر شما: